اگر می خواهید ما را بشناسید داستان کربلا را مرور کنید...
ما کشته های حرم حضرت عشقیم...
ما با یک اشاره جان خود را به پای او می دهیم...
نه این که فقط جان خود را بدهیم... نه... چنان چه هر روز زیر لب داریم باز هم می گوییم بأبی أنت و أمی و نفسی و مالی یا ابا عبدالله
این جا مکانی است برای شعر و شعور.... جایی است برای شور و شعور...
به ما خرده نگیرید که کربلا را هر روز تکرار می کنیم... ما این جا که نه در هر جای دیگر می نویسیم... کل یوم عاشورا و کل عرض کربلا
این جا همواره یاد اوست باقی نه برای تو و من که برای خود حضرت عشق....
این جا ماه را به روایت آه درک می کنیم....
در پایان کلام ضمیمه کنم شعر شاعر را که می گوید:
ابروی ترک خورده عباس خدایا !
شق القمر از لشگر ابلیس بعید است !!!

اوست ماه و زینب است آه... بسم الله