طراح َم، هر وقت دلگیر می شوم

طرح می زنم

کاش عالم بودم،

که هر وقت دلگیر می شوم

کتابی بنویسم

کاش روضه خوان بودم

که هر وقت دلگیر می شوم 

خطی روضه بخوانم

کاش 

و کاش 

وکاش


+ به قول دوستمون یا آدم باید عالم باشه یا محصل

عالم که نیستیم اقلن محصل باشیم

شاید این طور به فضای مجازی نگاه کردن صحیح نباشه شاید هم باشه اما ابزاری که مشترکه بین خوب و بد و درصد استفاده بد از اون خیلی بیشتر از خوبه، هر چه هم ما بچه ها توش دست و پا بزنیم که خوب بشه، فایده ای نداره. این فضا، فضاییه که شخصیت حقوقی آدم رو اصلن کاری با اون نیست و حقیقی رو هم در پس پرده مجازی قایم می کنه.

تا خمینی وار کسی وارد عمل نشه، این فضا، و این مملکت مجازی، در فساد غرق هست. به دنبال تحصیل بریم فعلا تا بلکه بعد ها مؤثر تر باشیم

باز هم به قول یکی از دوستان وب نویس، در این خونه رو نمی بندم، بازه بازه، گهگاهی هم سر میزنم، شاید چیزکی هم نوشتم اما  در کل وقتتون رو صرف اینجا نکنید.

یا علی 

التماس دعا_